Forsíða
| Sólfríð Maria í Rók

Er tað ikki júst ”normalt” at siga noy til rúsdrekka?

Flestu øll ynskja at vera normal. Men av einari ella aðrari orsøk eru tey, sum als ikki nýta rúsdrekka, komin í tann bólkin, at tey skilja seg burtur úr fjøldini.

At roykja og sutla rúsandi løgir í seg frá morgni til myrkurs er ikki einans ”okey”, men at rokna sum normal atferð ella eitt must á festivalum o.ø. tiltøkum.

 

Soleiðis skrivar John William Joensen í Norðlýsinum, og sigur víðari:

– MEN – Er ikki okkurt galið, tá man ikki kann savnast saman við vinfólkum og uppliva tónleik uttan rúsandi evnir? (…) at fylla seg við rúsevni/drekka, og lata ungdómin sleppa at renna “hornini” av sær á festivalum, verður bólkað sum mennandi og vanlig sosial atferð. Rúsevni geva kreativu evnum og tonkum flog, hava so mætir menn og humanistar sum John Lennon og Kris Kristoffersen sagt.

 

Í greinin kemur John eisini inn á evnið um at vera ráddur um at royna rúsevni, tá mann hevur krabbamein, sclerosu, parkinson o.s.fr..

 

Hann endar síðani við at siga:

 

– Tað er OK at siga noy takk til Rúsdrekka.

– Best er um vit øll hildu okkum til “vit og skil” – men tað er ikki lætt at vera ungdómur og tað hevur tað ongantíð verið.

 

 

Les alla greinina á nordlysid.fo: Er tað ikki júst ”normalt” at siga noy til rúsdrekka?

Tags: